With modern technology such as television and telephone and the Internet, users could be described as home shopping though online retail stores. Electronic commerce and business-to-consumer electronic commerce systems in combination of home mail delivery systems make this possible. Typically a consumer could make purchases though online shopping, shopping channels, mail order, etc. Sometimes peddlers and ice cream trucks pass though the neighborhoods offering services and goods. Also, neighborhood shopping takes place though various garage sales found in United States. from wikipedia

Shopping seasons are periods where a burst of spending occurs - typically near holidays in the United States, where Christmas shopping is the biggest shopping spending season. Some famous target dates are Black Friday and Cyber Monday.

Some religions regard such spending seasons against their religion and dismiss the practice. Many question the over-commercialization and the response by stores who downplay the shopping season often cited in the Christmas controversy or War on Christmas.

The National Retail Federation (NRF) also highlights the importance of back-to-school shopping for retailers which comes second behind holiday shopping where buyers often buy clothing and school supplies for their children.[2] In 2006, Americans spend over $17 billion on their kids according to NRF survey from wikipedia 
 

I....บทแห่งการเริ่มต้น X ความพ่ายแพ้ X การเดินทาง

“ตะบองเพชร”
....เมื่อยังเด็กจำได้ว่า เคยรู้จักต้นไม้ต้นหนึ่ง มีลักษณะเป็นแท่งๆ สีเขียวๆ มีหนามแหลมคม พวกผู้ใหญ่เรียกมันว่า “ตะบองเพชร” เวลาไปยิงนก ขุดแย้ ตามประสาเด็กบ้านนอก หากพลาดไปเหยียบหนามของมันล่ะก็ เจ็บแทบตายเลยครับ.... ในช่วงเวลานั้นบอกตามตรงว่า “ฉันเกลียดแกจัง” ....
....ต่อมาไม่นานนัก....ได้มีโอกาสไปพบกับไม้หนามต้นเดิม....แต่มันเปลี่ยนไปจนทำให้เราแปลกใจ....วันนี้มันออกดอกสีขาวสวยงามเสียด้วย...... “เออ...จะว่าไปแกก็มีส่วนที่หน้ารักเหมือนกันนี่หว่า....”
....ในวันนั้นเลยดึงเอาดอกกระบองเพชรมาซะหลายดอก.....ว่าจะเอาไปให้เพื่อนดู.....และถือว่าเป็นการแก้แค้น.....

“มันแปลกดีนา”
....พอโตขึ้นมาหน่อย....(ประมาณมัธยม 4) ก็เริ่มปีกกล้าขาแข็ง....มีโอกาสเข้าไปเที่ยวเล่นในตัวเมืองโคราช....ทำให้มีโอกาสได้รู้จักกับผองเจ้า “ไม้ประหลาดหนามน่ากลัว” มีแม่ค้ามาตั้งแผงขายอยู่หลังตลาดแม่กิมเฮง....เขาเรียกมันว่า “CACTUS” มีมากมายหลายแบบทีเดียว....
....”มันแปลกดีนา”....ลองซื้อไปเลี้ยงซัก 2-3 ต้นดีก่า....

“ไปสู่สุขติ”
....ได้มาแล้ว 3 ต้น....ช่วงนั้นเห่อน่าดู....คิดว่าจะต้องเลี้ยงดีๆ จะได้ทำ “CACTUS GARDEN” ในสักวัน รดน้ำเช้า-สาย-บ่าย-เย็น....เย็นชื่นใจไหมเพื่อนรัก....”ของรัก...ของข้า”....ฮ่าๆๆ
....อย่างเขาว่า....มีเกิดก็ย่อมมีดับ....ทุกสรรพสิ่งในโลกล้วนไม่จีรัง....ไม่เว้นแม้แต่กระบองเพชรที่น่ารักของฉาน....ลาไปเกิดใหม่ไปตามๆกัน.....ไปดีเถิดเพื่อน....สาธุ....

“ขบวนการโจรก่อการร้าย”
....หลังจากอกหักในครานั้น....กระผมก็ไม่จีบหญิงใดอีกเลย.....(พูดถึงกระบองเพชร).....อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายจนจบมัธยม 6 พอดีได้ทุนไปเรียนสาธารณสุขก็เลยไป มารู้ที่หลังว่าได้ไปเรียนที่ยะลา ในเวลานั้นรู้สึกว่าอยากเป็นลม....จะมีชีวิตรอดกลับบ้านไหมนะเรา....
....ตอนเรียนยะลาก็มีโอกาสซื้อหากระบองเพชรมาเลี้ยงนิดหน่อย....พอเรียนจบก็ทางใครทางมันอีกตามเคย....อย่างน้อยครั้งนั้นก็เลี้ยงให้รอดได้ละ....รู้ว่าเจ้ากระบองเพชรมันไม่ชอบน้ำมากเกินไป....

 

A large number of responses revealed that the career advancement and retention of women is a primary challenge of diversity management in many organizations. One respondent reported that "We have more women managers, but few women officers and one percent on the board of directors. The glass ceiling is a reality." In addition, while the Americans with Disabilities Act has created more awareness and responsiveness on the part of employers, many of the respondents indicated that accommodating workers with disabilities often creates difficulties.

II....บทแห่งชีวิตการทำงาน X ใบแดง X การกลับมา

“ดินแดนอันไกลโพ้น”
....จบมาทั้งทีก็ไม่มีโอกาสได้อยู่ใกล้บ้านเลย....จับฉลากได้ รพ.ลำทะเมนชัย “ดินแดนอันไกลโพ้น” รึครับ....ผมไม่เห็นรู้จักเลย อยู่ในโคราชจิงเหยอ....ไกลจิงๆ ครับ....ห่างจากตัวเมืองตั้ง 150 กิโล....

....แต่ดีจังครับ “Back To Nature” คืนสู่ธรรมชาติจิงๆ ครับ (พูดไปน้ำตาไหลไป...ฮือๆ)
....ช่วงนี้ก็ซื้อกระบองเพชรมาเลี้ยงบ้างครับ แต่ไม่มาก ทั้งหมดเป็น Mammillaria ประมาณ 20 กระถางได้ ไม่ค่อยมีเวลาดูแลครับ เป็นช่วงแรกของการทำงานด้วย....

“ใบแดง”
....ไม่ใช่ใบแดงฟุตบอลนะครับ....เพราะผมหน้าตาดีกว่ารูนีย์....แต่เป็น....ทบ.1 ครับเต็มๆเลย เป็นคนเดียวในหมู่บ้านเสียด้วย....ช่างเป็นเกียรติกับผมจริงๆ....(จะเป็นลม)....
....พอเข้าไปฝึกจริง....ไอ้เราก็พอไหว....โดยใช้คติ “ไม่หลบไม่อู้มันสู้ไม่ไหว จะหลบจะอู้ต้องหูตาไว”....แต่กระบองเพชรของเรานี่สิ อุตส่าห์ฝากฝังไว้กับแม่เป็นอย่างดี....สุดท้ายเลยได้ฝังจริงๆ
คือผมลองโทรถามแม่ว่า....
ลูก “แม่กระบองเพชรผมเป็นไง....??”
แม่ “ไม่ต้องห่วง....ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน” ......กำจิงๆ เป็นไปตามคาดเจ๊งเกือบหมด.....เฮ้อ...
....หลังจากปลดประจำการทหารมา....ก็ไม่ได้สนใจใยดีกระบองเพชรอีกเลย...เพราะรู้สึกว่าเราคงจะเอาดีทางนี้ไม่ได้...เรื่องมันเศร้าจิงๆ....

What kind of educational experience is the CFHI global health elective? CFHI's rotations are designed to offer you hands-on  or observational clinical experience (depending on your clinical and language skills as well as local laws), much like what you would experience during a rotation in the United States. The program includes the following educational aspects:
  • Pre-trip orientation materials & web conference opportunities
  • Orientation upon arrival, including cultural adjustment exercises
  • Weekly meetings with Medical Director and Local Coordinator
  • Clinical rotations Monday-Friday, excepting holidays or work stoppages, working with a local physician who has opted to participate in CFHI as a teaching preceptor.
  • Information sessions that highlight the health care system in that country, common cases you will encounter and other site-specific information.
  • Post-trip debrief materials & other on-going alumni activities/services
 

III....บทแห่งกบในกะลา X ความไม่เอาไหน X ความเบื่อหน่าย

“กบในกะลา”
....นี่ก็ 20 ปีแล้วที่เรารู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ากระบองเพชรอยู่บนโลก และมันก็เป็นพืชชนิดเดียวที่เราเสียเวลาเลี้ยงมาหลายครั้งแล้ว....แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จสักครั้ง....ดอกก็ยังไม่เคยเห็น....ทีอยู่ในป่าล่ะออกดีแท้ๆ....แกนะแก....

....“เบื่อแกละ....ไม่เอา...ไม่ซื้อ...ไม่เลี้ยงละ...ลาขาดเฟ้ย...!!!”.....

 

IV....บทแห่งการเริ่มต้นครั้งใหม่ X ชีวิต Xความสิ้นหวัง

“คุณลุง”
....ลาขาดไปนานพอดูสำหรับกระบองเพชร....เจ้าไม้เอาใจยาก....ประมาณกลางปี 50 ผมได้มีโอกาสไปพบคุณลุงท่านหนึ่ง.....ท่านเป็นพ่อของเพื่อน....ที่บ้านของท่านมีกระบองเพชรมากมาย....ส่วนใหญ่เป็นยิมโนกะแมม....มากมายจิงๆ คับ....ท่านเลี้ยงแบบเรียบง่าย....แต่น่าแปลกที่คุณกระบองเพชรเหล่านั้น....ออกดอกติดฝักได้มากมาย.....ก่อนกลับบ้านคุณลุงบอกให้ช่วยเอาไม้ไปเลี้ยงหน่อย....บอกให้เอาไปเยอะๆ...ซะด้วยซี ด้วยความเกรงใจเลยรับมา 1 ต้นนั่นก็คือลุงจิมนั่นเอง.....

“สนามรบ....โจทย์แห่งพระเจ้า”
....ในแต่ละวัน....พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานโจทย์ชีวิตให้กับเรา....ยากบ้าง...ง่ายบ้าง....น่าเบื่อบ้าง...สนุกบ้าง....แต่อย่างน้อยๆในช่วงชีวิตหนึ่ง....เราทุกคนต้องได้พบกับช่วงเวลาที่ไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย....แต่ต้องตัดสินใจว่าจะก้าว....หรือถอยหนี....มันเป็นโจทย์ชีวิตที่ยากที่สุดเท่าที่เคยได้พานพบ....ในวันนั้น....ผมไม่ลังเลเลยที่จะก้าวต่อไป.....ก้าวสู่สนามรบ....ที่จะทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยนไปตลอดกาล....

“พ่ายแพ้....สิ้นหวัง”
....เคยเหนื่อยหน่ายกับชีวิตไหมครับ....เคยตื่นเช้ามาแล้วไม่อยากลุกจากที่นอนไหม....เคยกล่าวโทษพระเจ้า...หรือโชคชะตาบ้างหรือไม่....เคยอยากหายไป...จากโลกใบนี้ไหม....ผมคนหนึ่งล่ะครับ....เคย...
....บางครั้ง....โลกก็โหดร้ายกับเราจนเกินไป.....พระเจ้าไม่ปราณีเลย....

 

V....บทแห่งลุงจิม X พลังไร้ขีดจำกัด X กบนอกกะลา

“ลุงจิม”
....ในวันที่ทุกสิ่งบนโลกใบนี้ดูเหมือนจะเลวร้ายไปเสียหมด....ในช่วงเวลาที่มนุษย์อย่างผมไม่อาจนึกถึงความทรงดีๆ ได้ ....ไม่อาจดึงพลังใจใดมาทัดทาน....กระแสแห่งวิบากกรรมได้ ....ความทุกข์ ความเศร้าความสิ้นหวังเกาะกุมใจ....
....ในวันที่เกือบจะเป็นวันสุดท้ายของผมในใบโลกนี้....ผมมองเห็น....ต้นไม้เล็กๆ ต้นหนึ่ง....ที่ไม่เคยพ่ายแพ้ต่อโชคชะตา....นานเท่าไหร่แล้วนะที่เราลืมไปว่า...ยังมีเขาอยู่....8 เดือนเห็นจะได้....ที่เราไม่เคยแม้แต่จะมองดู....หรือรับรู้ว่ามีเขาอยู่.....มีสองครั้งที่รดน้ำ....และอีกครั้งที่ทำตกแฟล็ตจากชั้น 3 ....เขายังอยู่....พลังไร้ขีดจำกัดเหล่านี้มาจากไหน.....จากวันนั้นผมเรียกเขาว่า “ลุงจิม”.....
....”ลุงจิม”....บอกเล่าเรื่องราวของเขามากมาย.....และสอนในบางสิ่งที่ผมหลงลืมไป..... ”ลุงจิม”....สอนให้การมองโลกของผมเปลี่ยนไป....โดยการถอดเลนส์ที่ชั่วร้าย....มาใส่เลนส์ที่ทำให้มอกโลกในด้านบวกขึ้น....และยังสอนอีกว่า....ความคิดในแง่บวก....หล่อเลี้ยงชีวิตเราได้..... ”ลุงจิม”....กล่าวทิ้งท้ายว่า....

...”โลกใบนี้จะสดใสเพียงใด....ก็อยู่ที่หัวใจของผู้มอง”...

....ในวันเดียวกันนั้น....ผมได้กล่าวขอบคุณ....และสัญญาว่าจะหาผองเพื่อน....และหลานๆ มาให้ลุงจิม....

 

VI....บทแห่งการแสวงหา X การค้นพบ X ความสนุก

“ชนชั้น...วรรณะ”

....นี่ก็ใกล้วันแห่งความรักแล้ว...นอกจากเตรียมของขวัญชิ้นพิเศษสุดให้กับผู้หญิงที่ผมรักที่สุด....ผมยังไม่ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับลุงจิม....ผมพยายามค้นคว้าจากหนังสือ เวบไซด์ เพื่อหาเพื่อที่คู่ควรกับลุงจิม....ผู้มีพระคุณของผม.....รู้ไหมผมพบอะไร....???
....ผมได้พบว่ากระบองเพชรที่ไม่มีหนามก็มีด้วย....และยังมีอีกมากมายเกินกว่าที่ผมจะรู้จักได้หมดในระยะเวลาอันสั้นนี้....
....ผมได้พบว่ากระบองเพชรก็มีการแบ่งชนชั้น...เชื้อชาติอย่างมนุษย์ด้วย....มีทั้งกษัตรย์ ราชินี ขุนนาง ที่ต้องมีข้าทาสบริวารคอยคุ้มครอง ดูแลเอาใจใส่ ซึ่งผมก็ไม่อาจนำเขาเหล่านั้นมาเป็นเพื่อนลุงจิมได้....
....บ้างก็เป็นประชาชนคนชั้นกลาง ที่ต้องดิ้นรนทำมาหากิน และมีการเดินทางบ่อยครั้ง ซึ่งเขาเหล่านี้ผมสามารถเชิญชวนเขามาเป็นเพื่อนให้กับลุงจิมได้....
....มีบางคนที่น่าสงสารเป็นเช่นขอทานยาจกผู้ยากไร้....ผมสามารถเห็นพวกเขาได้ในที่ต่างๆ เชื่อว่าครั้งหนึ่งคาดว่าเขาเคยมีชีวิตที่ดี แต่นั่นแหละครับชีวิต....มันไม่มีอะไรจีรังยั่งยืนหรอกครับ....
....แต่ก็นั่นแหละครับ....สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกสนุกสุดเหวี่ยงนั่นก็คือ...การที่เราไม่รู้ว่าจะได้เจอสิ่งใดในวินาทีต่อไปไม่ใช่หรือครับ....

....โลกของกระบองเพชรและนักเลี้ยง....เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ....

 

VII....บทแห่งกิเลส X ความพอเพียง X ก้าวต่อไป

“ตามรอยพ่อ”
....เคยไหมครับ....เคยใช้เงินเดือนเกือบทั้งหมด....เพื่อสนองความอยากของตัวเองไหมครับ...บางทีคนเราก็ทำอะไรที่มันมากเกินไป....ก็คนนี่ครับ....ใช่อรหันต์ที่ไหนกัน....
....จะอ้างว่าหาเพื่อนให้ลุงจิมไม่ได้แล้วล่ะครับ....เพราะลุงจิมบอกว่า...”พอแล้ว”...และให้ผม...”เดินตามรอยพ่อ”....รู้จักอยู่อย่างพอเพียงเสียบ้าง....
....ผมเชื่อตามคำสอนนั้นนะครับ....แต่บางครั้งก็ห้ามใจไม่ไหวเหมือนกัน.....ลุงจิมเลยเตือนว่า....

“กิเลส ความโลภ ไม่เคยทำให้ใครไปถึง ในที่ซึ่งเขาต้องการจะไปครับ”

 

VIII....บทแห่งเซียน...ผองเพื่อน X ความประทับใจ X ความภูมิใจ

“มิตรภาพ...ผองเพื่อน”
....โลกของเรานี้มหัศจรรย์กว่าที่เราคิดเอาไว้นัก...ทุกสิ่งได้รับการวางแผนไว้อย่างดีเลิศ และเราทุกคนจะได้รับบทเรียนที่ควรต้องได้รับ จากคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเราไม่เวลาใดก็เวลาหนึ่งเสมอ....
....ในวันนี้ผมโชคดี...ที่ได้มาพบกับ”มิตรภาพ...ผองเพื่อน”...ที่แสนดี...ณ...ที่แห่งนี้ผมจะจะไว้ว่าการพบนั้นเป็นเหตุการณ์อันศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่ผมเห็นในจิตใจของท่านเหล่านั้น ทำให้ผมมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของผมเองด้วย ผมจะไม่มีวันลืมเลือนช่วงเวลาที่แสนมหัศจรรย์นี้ได้หรอกครับ....ไม่มีวัน...
....ช่วงเวลาที่สิ่งดีงามทุกสิ่งบนโลกที่สวยงามใบนี้....มาหลอมรวมกัน....มิตรภาพ...ความรัก....ความห่วงใย....ความปรารถนาดี....ความจริงใจ....ภูมิใจ...และประทับใจอย่างที่สุดครับ....
....ขอขอบคุณอาจารย์...และผองเพื่อนที่รักกระบองเพชร....อีกครั้งครับ....และผมจะยังรู้สึกขอบคุณอีกในทุกๆวัน...ขอบคุณครับ...ขอบคุณๆๆ...

“ทุกครั้งที่กล่าว...ขอบคุณ..เงียบๆในใจ...ผมจะรู้สึกสงบสุขในใจเพิ่มมากขึ้น และมีพลังมากขึ้นด้วย”

f you are attending a program in a Spanish-speaking country, we recommend you study as much Spanish as possible before you go, as it will greatly decrease your personal frustration during the CFHI experience. Most activities listed above will be conducted in Spanish, except for the orientations and alumni services.

MD Consult and FIRST Consult bring the leading medical resources together into one integrated online service to help physicians efficiently find answers to clinical questions, make better treatment decisions, and stay abreast of recent developments. MD Consult has been adopted by over 90% of North American medical schools and by over 1,700 health care organizations in 46 countries worldwide. FIRST Consult offers an evidence-based resource for the Point of Care, peer-reviewed content and a differential diagnosis tool.

 

Click here to edit this text widget

 

IX....บทแห่งความฝัน X ล้มไปข้างหน้า X ขอบคุณ...ขอบคุณ...ขอบคุณ

“ล้มไปข้างหน้า”
....ผมเชื่อว่า...ต้นไม้ใหญ่ทุกต้น...ที่ผมเคยโอบลำต้นได้รอบนั้น...เริ่มต้นจากเมล็ดพันธุ์เล็กๆ ...การเดินทางนับพันไมล์ก็ต้องเริ่มต้นจากก้าวเล็กๆ ก้าวหนึ่งเช่นกัน....
....ไม่ว่าผมจะอยู่ ณ จุดไหนในเวลานี้ ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของผม....ความพยายามที่ผมใช้ในวันนี้....จะก่อให้เกิดความแตกต่างได้อย่างแน่นอน....
....ในทุกครั้งที่ล้ม....และลุกขึ้นมาให้ได้....ผมจะแข็งแกร่งขึ้น....และในทุกครั้งที่ล้ม....ผมไม่ได้อยู่เดียวดาย....เพราะยังมีพี่ๆน้องๆเพื่อนๆ...ชาวกระบองเพชร....คอยจับมือดึงให้ลุกขึ้นได้เสมอ....
....จะต้องไปให้ถึง....ปลายทางแห่งความฝันให้ได้....แม้จะต้องล้มสักกี่ครั้งก็ตาม...

“สำหรับผมแล้ว...การล้มไปข้างหน้า...ดีกว่ายืนเต๊ะท่าอยู่กับที่ครับ”

 

“อนาคต”
....หากในวันนี้...พรุ่งนี้...และวันต่อๆไป....ยังมีน้ำ....มีปุ๋ย....มีแสงตะวันสาดส่อง....พวกเขาจะคงยังมีชีวิตอยู่....พวกเขาคือ...อนาคต....

 

XI....บทส่งท้าย....ต้นไม้ที่บ้าน2....

“ภูมิใจ...ประทับใจ”
....มีหนึ่งคำถามครับ....
....รู้สึกยังไงบ้างครับที่ได้เห็นดอกกระบองเพชร...ของเรา....กระบองเพชรที่เราเลี้ยงไว้ออกดอกให้เราชื่นชม...เป็นครั้งแรก....สำหรับผมมันคุ้มค่ากับการรอคอยที่แสนยาวนานครับ....

 

XII....บทส่งท้าย....ต้นไม้ที่บ้าน3....

“ไม่มีวันพ่ายแพ้”
....บางครั้ง....ที่...ที่เราต้องการจะไปให้ถึง....ก็ต้องมีปัญหาและอุปสรรคบ้าง....เป็นเรื่องปกติธรรมดาครับ....เมื่อผ่านเรื่องหนึ่งไปได้....ก็จะมีเรื่องใหม่ๆ เข้ามาอีก...ไม่จบสิ้น....แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่เราจะต้องให้ความสำคัญมากมายหรอกครับ....
....สิ่งสำคัญมันอยู่ที่....เราจะรับมือกับปัญหาเหล่านั้นอย่างไร....จะสู้...จะฟันฝ่าไปได้อย่างไร....จิตใจที่เข้มแข็ง....บวกกับความเพียรพยายาม....จะทำให้เราชนะได้ทุกอย่าง....

“หากเรามีความเชื่อมั่นศรัทธาในตัวเองแล้ว....เราจะไม่มีวันพ่ายแพ้”

 

XIII....บทพิเศษ....การเอ่ยปากขอ....
....องค์ประกอบสำคัญของการได้รับสิ่งที่เราต้องการคือ มีความเชื่อมั่นว่าเราควรค่ากับสิ่งนั้น ๆ เมื่อเรารู้สึกว่าตนเองมีค่าทั้งในจิตสำนึกและจิตใต้สำนึก...เราจะได้ในสิ่งที่เราต้องการมากขึ้น....วิธีที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งในการพัฒนาสำนึกแห่งคุณค่าของเราก็คือ....”การเอ่ยปากขอ”....

....เชื่อมั่นอย่างที่สุดว่า...ทุกคนที่เข้าร่วมกิจกรรมดีๆ ในครั้งนี้...ก็มีโอกาสที่จะได้รับรางวัล...อย่างเท่าเทียมกัน...ผมเองก็เช่นกันครับ....ฉะนั้น...วันนี้ผมก็จะขอครับ....

....หากจะมีโอกาสได้ล่ะก็ผมขอเป็น SUPER KABUTO V TYPE หรือไม่ก็เป็น Astrophytum myriostigma.'ONZUKA' ก็แล้วกันครับ ต้นใดต้นหนึ่งก็พอครับ เล็กๆ ก็ได้ครับ หรือถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะครับ....คือประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คืออยากเป็น “ส่วนหนึ่ง” ของกิจกรรมนี้เท่านั้นครับ....

....”ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมกระทู้นี้มากๆ ครับ ไม่ว่าจะอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ อ่านบางส่วน หรือไม่อ่านเลยก็ต้องขอขอบพระคุณครับ”....
PauL_PhoeniX@.

 

...ขอบคุณสำหรับ..."เสียงสะท้อน"...แรกครับ...
...พี่พงษ์...เป็นพี่ชายที่แสนดีสำหรับผมเสมอเลยครับ...ไม่ว่าจะเป็นไม้ที่พี่แบ่งให้...ความรู้ที่พี่แนะนำ...ขอบคุณอย่างที่สุดครับ....
....ลุงจิมก็ฝากขอบคุณด้วยครับ....

 

...ขอบคุณสำหรับ..."เสียงสะท้อน"...ที่สองครับ...
...สำหรับผมแล้ว Berserk เป็นการ์ตูนที่เรียกได้ว่าเป็นตำนานครับ...เป็นการ์ตูนเพียงเรื่องเดียวที่ผมยังติดตามอ่านอยู่ในตอนนี้....จะว่าไปก็ถือได้ว่าเป็นหนังสือจิตวิทยาดีๆ เล่มหนึ่งก็ไม่ผิดนัก...
...เพราะตลอดทั้งเรื่อง...มีการใช้ภาษาที่เฉียบคม...และให้ข้อคิดต่างๆ มากมาย....
...แนะนำให้ลองหามาอ่านกันครับ....ตอนนี้เล่ม 32 แล้ว อ่านแล้วรับลองวางไม่ลงครับ...แต่ต้องระวังเรื่องเนื้อหาที่มีความรุนแรงมากถึงมากที่สุดครับ...

...ก็อย่างว่าแหละครับ BERSERK...แปลว่าบ้าคลั่ง...นี่นะ...

 

...ขอบคุณสำหรับ..."เสียงสะท้อน"...ครับ...
...เรื่องราวที่ผมเขียนขึ้นมานี้....มีแรงบันดาลใจมาจากการที่ได้อ่านเรื่องราวของ"คุณแหลม"ของคุณเปาะครับ...ทุกท่านที่ได้อ่านเรื่องราวของ"คุณแหลม"....คงรู้สึกประทับใจ...ไม่ต่างกัน....
....คุณแหลม....คือเรื่องราวที่เป็นตำนานครับ....

....ว่าแต่ทุกวันนี้"คุณแหลม"...ยังอยู่ดีมีสุขรึเปล่าครับ....???

 

...ขอบคุณสำหรับ..."เสียงสะท้อน"...ครับ....
...ถึงจะเป็นเพียง "ส่วนหนึ่ง" ....ก็ใช่ว่าจะไม่สำคัญ...เครื่องจักรอันทรงพลัง...ก็ไม่อาจขาดฟันเฟืองตัวเล็กๆได้...
...คุณสุรพลกับผมก็เป็นมือใหม่เหมือนกัน...ทั้งยังเป็นนักวิชาเกินเหมือนกันอีก...จะต่างกันก็แค่เกษตรกับสาธารณสุขเท่านั้นเอง...
...ยังไงซะ...สาธารณสุขก็ยังต้องกินข้าว...เกษตรก็ยังต้องการมีสุขภาพดี....จับมือกันเดินไปเถอะครับ...ก้าวไปด้วยกัน...
...ก้าวเล็กๆ ที่เรากล้าพอที่จะเริ่มต้นในวันนี้...จะทำให้เกิดความแตกต่างอย่างแน่นอนครับ...
..."เราเชื่อมั่น...เราทำได้ครับ"...

 
 

....ขอบคุณสำหรับ..."เสียงสะท้อน"...ครับ....
....ไม่นึกไม่ฝัน....(แต่หวังเล็กๆ)....ว่ากระทู้ของผม...จะมีพี่ๆ...เพื่อนๆ...แวะเข้ามา...แลกเปลี่ยน....และเป็นกำลังใจให้...มากมาย...ขนาดนี้....ดีใจจังครับ....

คุณ....สวนพันโท....
....ลืมบ้างก็ไม่เป็นไรครับ....บางทีผมก็ลืมออกบ่อยไป....นึกขึ้นได้เมื่อไหร่ก็ดึงมันมาใช้ครับ.....สิ่งดีๆในตัวเรา....เป็นของเรา...ต้องค้นเจอในสักวัน...ไม่วันใดก็วันหนึ่งครับ...
....ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ....

คุณ....kom_chana ....
....มหากาพ ซี่รี่ ไตรภาค ทำนองนั้นเลยหล่ะครับ....แต่เป็น “หลอดออฟเดอะลิง...เจี๊ยกๆ”...นะครับ
....จริงๆ แล้วผมคิดว่ามันเป็นเพียง “เศษเสี้ยวหนึ่ง” ...ของชีวิตอันยาวไกลของผม....ที่อย่างถ่ายทอดเป็นเรื่องราวให้....บุคคล (ผองเพื่อนกระบองเพชร) ที่ผมเรียกว่าเพื่อนไดรับรู้....เท่านั้นครับ ....ในช่วงชีวิตคนๆ หนึ่งจะมีแนวคิดดีมากมาย....และจะเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมากหากเราได้บอกให้โลกรับรู้...เพื่อที่จะได้แลกเปลี่ยนกัน....ผมว่ามันเป็นประโยชน์ดีครับ....
.... “ผมว่าคนเราไม่จำเป็นต้องลองล้ม....เพื่อให้ได้มาซึ่งประสบการณ์ทุกครั้งไปหรอกครับ....เพราะบางทีการที่เรารู้จักใช้ประสบการณ์ของผู้อื่นบ้าง...ก็เป็นเรื่องที่ฉลาดไม่น้อยเลยครับ” ....
.... “ผมเองก็อยากอ่านเรื่องราว...ทุกๆ คนนะครับ....แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้” ....

คุณ...Leonet...
.... “เสียงปรบมือของเพื่อน...ไม่ใช่แค่โสตประสาทของผมเท่านั้นที่สัมผัสได้....เสียงปรบมือในครั้งนี้...ดังก้องเข้าไปถึงหัวใจ....และจิตวิญญาณ....ของผมเลยล่ะครับ....เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่ผมได้รับจากเพื่อนๆ....ขอบคุณนะครับ...” ....

คุณ...BEE...
.... “...รูปเล็กๆ เองครับ...ไม่นึกว่าจะมองเห็น....ผมเคยอ่านบทความวิชาการเกี่ยวกับไม้ที่คุณบีเขียนไม่ว่าจะเป็น Welwitschia mirabilis หรือ Pseudolithos สายพันธุ์ต่าง...มันยอดเยี่ยมจนในวันนี้ผมเริ่มเพาะ Pseudolithos_migiurtinus และฝันว่าอยากจะมีไม้ที่สุดยอดอย่างปีศาจทะเลทราย....บทความที่คุณบีเขียนมันมีค่ามหาศาลสำหรับผม....และผองเพื่อนของเราจริงๆ....ขอบคุณอย่างที่สุดครับ” ....

คุณ....อาร์ต_army24...
... “โหวตให้วันนี้...ผมจะถูกปรับแพ้ฟาล์วมั๊ยครับเนี่ย....เหอะๆๆ...ยังไงก็ขอบคุณจริงๆ นะครับ” ...

....ได้เวลาจบแล้วครับ....ยาวอีกแล้ว....ยาวตามสไตล์ของผู้ชายคนนี้.....
....ต้องขออภัยจริงๆ นะครับที่เข้ามาอ่านและตอบช้า....ผมไปทำศึกกับ.....สัตว์แห่งความตายอันดับที่ 1 ด้วยเหตุผลที่ว่ามันฆ่าคนทั่วโลกกว่าปีละ 2 ล้านคน....มันมีชีวิตอยู่ในโลกมากว่า200ล้านปีมาครับ....มันคือเจ้ายุงตัวน้อยครับ.....
พูดง่ายๆ ก็คือ.....ทั้งสัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์รณรงค์ป้องกันโรคไข้เลือดในเขตรับผิดชอบของผมครับ....กว่า 3,000 หลังคาเรือนไม่น้อยเลยครับ....ถึงจะรู้ว่าเป็นศึกที่ไม่มีวันชนะ....แต่ก็ขอสู้ให้สมศักดิ์ศรีในฐานะที่เป็นแม่ทัพคนหนึ่งครับ....จะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะหยุดยั้งการรุกรานของพวกมัน...จะสู้จนกว่าจะตายครับ”....

.... “โลกนี้...ประเทศไทย....ผมยังต้องการแม่ทัพ....ทหารหาญ...อีกมากมายครับ....มาอาสารับใช้โลก...รับใช้ชาติกันเถอะครับ...พี่น้องชาวกระบองเพชร....โปรดดูแลบ้านของท่าน....(อย่าดูแลลูกน้ำและยุงลายให้อ้วนพีนะครับ)....ทำลายยุงและแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำ...ในช่วงนี้ที่เจ้ายุงอ่อนกำลังที่สุด....เพื่อคนที่เรารัก....และคนที่รักเรา...ผมเชื่อว่าเพื่อนๆ ทำได้ครับ....ผมเชื่อมั่นอย่างนั้นจริงๆ...ขอบคุณอีกครั้งครับ” ....

PauL_PhoeniX@.

“รวมไม้...ประทับใจ”

....ร่วมกิจกรรม “ต้นไม้ที่บ้าน” ....แต่กระทู้ของเรา....แตกต่างไปจากหัวข้อนั้นมากเกินไป....ดูไปแล้วน่าจะให้ชื่อว่า “เส้นทางการเลี้ยงกระบองเพชร” ....เสียมากกว่า เอาใหม่ๆ เดี๋ยวมันจะผิดวัตถุประสงค์ของผู้จัดกิจกรรม....
....เอาเป็นว่าวันนี้ได้ถ่ายรูป “ต้นไม้ที่บ้าน” มาจริงๆ ละ....เลือกเฟ้นมาอย่างดี....วันนี้เรามาย้อนเหตุการณ์....ไปสู่การได้มาของเหล่า “ต้นไม้ที่บ้าน” ที่ “ทำให้เราประทับใจ” ....กันดีกว่าครับ....
....ไม่ได้สวยงามที่สุด....ไม่ได้มีมูลค่าที่สุด....ไม่ได้มีความหมายกับใครๆ....แต่เชื่อเถิดนะพวกนาย....ฉันจะอยู่กับนายจนกว่าฉันหรือนายจะตายเลยหล่ะ....สัญญา.... 

“ครอบครัวลุงจิม”

....จริงๆ แล้วผมไม่ใช่คนที่ช่างจดช่างจำอะไรนักหรอก....ขี้ลืมเสียด้วยซ้ำ....ผิดนัด....ผิดสัญญา....ก็ออกบ่อยนะ....แต่พอมาเป็นเรื่องของ “เพื่อนต้นนี้” ....ไม่ยักกะลืมแฮะ....ลุงจิมไง....เคยสัญญากันไว้ ว่ะหาเพื่อนมาให้....จริงๆ ที่ไม่ลืมก็อาจเป็นเพราะเค้าเตือนเราอยู่เสมอ....ด้วยดอกสวยๆ เหล่านั้น....
....ในวันนี้อย่างที่เห็น....ลุงจิมมีครอบครัวเป็นตัวเป็นต้นแล้ว....ไม่เชื่อก็ดูดิครับ....ฝักอ้วนๆ เหล่านั้น...เป็นพยานได้เป็นอย่างดี....
....ในไม่ช้า....ทายาทลุงจิมที่ยิ่งใหญ่ของผม....ก็จะกะเทาะเมล็ดออกมาดูโลกแล้ว....มากโขเลยทีเดียว....แต่ไม่เป็นไร....ใครทำก็ต้องกล้ารับ....ฉะนั้น....ผมจะรับเลี้ยงไว้เองครับ....เพราะรู้ว่าถึงยังไง....
....วิ่งไล่แจกก็คงไม่มีใครเอา.... 

“แถมให้....ใจดีจัง”

....ในบรรดานักเล่นหน้าใหม่ (และเก่า) น้อยคนนักที่จะไม่รู้จักแม่ค้าสาวน้อย สวยใส น่ารัก....อย่างคุณขนุน....และน้อยคนนักที่จะไม่เคยเป็นลูกค้าของ “น้องสาวใจดี” คนนี้ ....ด้วยไม้ที่มีคุณภาพ....ราคาย่อมเยาว์....มีบริการหลังการขายที่ดี....และมีสินค้ามาให้เลือกชมอยู่บ่อยๆ ....จึงขอยกให้เป็นที่สุดของไม้สำหรับมือใหม่....
....สำหรับครั้งแรกในการซื้อไม้จากอินเทอร์เน็ตของผม....ก็ไม้ของคุณขนุนนี่หล่ะครับ....พอเปิดกล่องมาก็เจอต้นไม้ที่แพ็คอย่างประณีต....ป้ายชื่อต้นไม้....กระถาง....บริการทุกระดับประทับใจจริงๆ....
....สำหรับ Astrophytum asterias เว้าเล็กๆ ต้นนี้เป็นของแถมที่สวยจริงๆ ครับ ถือว่าเป็นไม้ที่ผมชอบมากๆ และมีความสำคัญกับผมจริงๆ เพราะเค้าคือ “น้ำใจ” ของเพื่อนๆ ที่สามารถมองเห็นได้...อย่างเป็นรูปธรรม....คิดว่าเพื่อนๆ คงเคยมีความประทับใจเช่นเดียวกันกับผม....ใช่ไหมครับ....
....ขอบคุณมากๆ ครับน้องขนุน...และเพื่อนๆ ทุกคน.... 

....Echinofossulocactus caespitosus หรือคลื่นสมอง....ต้นนี้....เป็นไม้ที่ผมรักมากๆ และมันก็มีเรื่องราวที่น่าจดจำเช่นกัน....ผมเคยได้ยินชื่อครั้งแรกในกระทู้ของคุณเปาะ....ซึ่งในกระทู้นั้นยังไม่เห็นภาพ...แต่ทราบว่าความงามของเค้า....ตรึงตาตรึงใจจนคุณพี่เปาะของเรา....กำหนดใจให้เป็นสมาธิไม่ได้เลยทีเดียว....
....ส่วนภาพแรกที่ทำให้ผมหลงใหลก็คือคลื่นสมองนำเข้าจากญี่ปุ่นที่พี่ไกด์นำมาแบ่งให้น้องๆ ได้ชม...แต่คิดว่าราคาคงไม่ถูกแน่...และเราก็มือใหม่เลยหักห้ามใจเอาไว้ได้ทัน....
....สำหรับต้นนี้...ได้มาจากตลาดไม้ดอกที่โคราชครับ....คือสั่งให้พี่เจ้าของร้านเอามาให้...น่าจะมาจากกระท่อมลุงจรณ์มั้ง...ในวันนัดผมไปถึงสามโมงเช้า...ถึงแม้ว่าจะไปเช้าขนาดนั้นแล้ว...แต่ก็มิวายถูกตัดหน้าด้วยมือดีคนหนึ่ง....คือเขาจะรับไปขายต่อน่ะครับ....วันนี้มีคลื่นสมองประมาณ 10 ต้น...มีต้นฟอร์มสวยอยู่แค่ 4 ต้นเท่านั้น....ที่เหลือมีตำหนิบ้าง....ฟอร์มไม่สวยบ้าง (ยืดยาว) ....
....สรุปว่าที่สวยๆ เขาจองหมดแล้ว....ในที่สุดผมเลยขอแบ่งจากเขาบ้างหนึ่งต้น....แต่ก็ต้องยอมให้เขาชาร์จราคาไปถึง 300 (จากราคาเดิม 150) ....เอากันเห็นๆ ....เล่นกันในร้าน....
....แต่ก็ช่างเถอะครับ...ไม่ว่ากัน....เราเองที่ไปช้า....ช่วยไม่ได้.... 


....การเลี้ยงกระบองเพชร....มีประโยชน์มากมายครับ....ทำให้เราใจเย็น....เป็นการฝึกสมาธิ....ลดโลกร้อน....และพวกเค้าก็เป็นเพื่อนที่ดีในยามเหงา....โยชน์มากมายจนไม่สามารถกล่าวได้หมด....แต่จะให้ดีกว่านี้ก็ต้องมีเพื่อนช่วยปลูกและร่วมชื่นชม....จริงไหมครับ....ว่าแต่เพื่อนๆ มีคนช่วยปลูกหรือยังเอ่ย....???
....ยิมโนต้นนี้ผมได้มาพร้อมกับคลื่นสมองข้างบน....เห็นบาดแผลนั่นหรือเปล่าครับ....รู้ไหมได้มาจากใคร....???....ละไว้ในฐานที่เข้าใจนะครับ....แต่บาดแผลนี้ได้มาจาก THE MALLโคราชเชียวนะครับ....โดนขว้างซะดอกที่ยังตูมๆ กระจายเลย....(คุณยามยังตกใจ)....ปัจจุบันเขาออกดอกสวยงาม...และให้ฝักแล้วด้วยครับ...บาดแผลนั้นไม่ได้ทำให้พลังชีวิตลดลงเลย....
....เรื่องนี้สอนให้ผมรู้ว่า....อย่ารักกระบองเพชร...มากกว่าคนช่วยปลูก....เดี๋ยวความซวยจะไปตกอยู่ที่กระบองเพชรที่เรารัก...
....แต่คนนี้ปลูกเก่งจริงๆครับ....น่ารักมากๆ ด้วย.... 




“ทดแทน...กันไม่ได้”

....บางสิ่งที่คิดว่าสำคัญ....เหตุการณ์หนึ่งที่เราเคยคาดหวัง....หากสูญเสียไป....เราจะจดจำประสบการณ์ในวันนั้นได้ดี....
....วันหนึ่งหากได้รับการทดแทนด้วยสิ่งที่ใกล้เคียงกัน....ถึงดีกว่า...แต่ก็ทดแทนกันไม่ได้หรอกครับ....
....เมโลด่างต้นนี้ได้มาจากอาเป้า....เพื่อที่จะทดแทนเมโลด่างต้นหนึ่งที่เราเคยคิดจะครอบครอง....เมโลด่างใหญ่ในห้องประมูลที่เราแพ้เพียง 1 บาท....ไม่ใช่เรื่องของราคาหรอกครับ....แต่เป็นเรื่องของความรู้สึก....เราคงหวังไว้มากไป....นี่ล่ะครับ...ที่เขาบอกว่า....
....อย่ายึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป....เพราะถ้าเราทำอย่างนั้น....สิ่งที่เรายิดติดนั้น....จะค่อยๆถอยห่างจากเรา...และไปจากเราในที่สุด.... 


“แซนด่าง”

....เพื่อนๆ มีสายพันธุ์กระบองเพชรในดวงใจไหมครับ.....???
....สำหรับผมแล้วชอบ Astrophytum ที่สุดเลยครับ และในบรรดากระบองเพชรมากมายที่เราเลี้ยงกัน ไม้ที่เราชอบสะสม เนื่องจากความผิดปกติที่ทำให้ดูสวยงามก็คือไม้ด่างใช่ไหมครับ....
....ก็เท่านี้แหละครับ....แซนด่างเพียงหนึ่งเดียวที่ผมมีอยู่....ได้มาจากอาเป้าครับ....เป็นไม้ที่รักมากๆ ครับ....
....จะว่าไปก็รักทุกต้นแหละครับ....ลำเอียงไม่ดี...เดี๋ยวเค้าน้อยใจ.... 




“เพราะเรา...คู่กัน”

....ความสุขจากการเลี้ยงกระบองเพชร....นอกจากการที่เราได้เห็นเค้ามีสุขภาพที่ดีแล้ว....ยังมาจากการที่เราได้เห็นเค้าให้ดอกที่สวยงาม....และยิ่งกว่านั้น....หากเราสามารถทำให้เค้ามีทายาทสืบทอดต่อไปได้....นั่นยิ่งเป็นความสุขที่ล้นเหลือใช่ไหมครับ....
.... Astrophytum myriostigma สองต้นนี้....เขาทำหน้าที่ของพ่อแม่ที่ดีได้อย่างเหลือเชื่อครับ....ในฐานะนักเลี้ยงที่มีชั่วโมงบินไม่ถึง 2 เดือน แต่สามารถทำให้เขาติดฝักได้ (ด้วยฝักหลอดกาแฟของพี่ไกด์) มันเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ ผมเก็บฝักนั้นแล้วได้ 100 เมล็ดพอดีครับ ตอนนี้เพาะแล้ว งอกเกือบ 100% เลยครับ....
....และที่สำคัญเป็นการลองผสมครั้งแรกครับ....ครั้งต่อมาไม่ว่าลองอีกกี่ครั้ง...ก็ยังไม่ติดอีกเลย....
....ในครั้งนั้นทำให้ผมมีความสุข.... “ถึงจะฟลุ๊คก็เถอะ” 

“MY FAVOURITE”

....ผมบอกมาแล้วว่า....ชอบ Astrophytum ที่สุดเลย....
....และในบรรดา Astrophytum ที่สุดสำหรับผมก็คือ Astrophytum myriostigma 'ONZUKA' ครับ...เหตุผลอาจจะเป็นเพราะว่าชอบอาจารย์ “Onizuka” ในการ์ตูนเรื่อง GTO (ชื่อคล้ายๆกันครับ) ....ส่วนไม้ในฝันอีกตัวก็คือ SUPER KABUTO V TYPE ซึ่งผมยังไม่มีอยู่ในครอบครอง....
.... “หากเรายังคิดถึงเค้าอยู่อย่างวันนี้เวลานี้....และคิดถึงอย่างต่อเนื่องทุกวัน....ในไม่ช้าเขาก็จะมาหาเรา....ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง” ....
....”สิ่งที่เราคิดถึง...สิ่งที่เราคาดหวังมากที่สุด....จะเป็นจริงในไม่ช้า”....ผมเชื่อมั่นเสมอครับ.... 

“ข้อจำกัด”

....สิ่งเดียวที่จำกัดความสำเร็จของเรา คือความคิดที่ว่า “เราคงไม่ประสบความสำเร็จ” เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่เลยครับ คนที่พูดว่าเขาทำได้ ก็ทำได้จริงๆ ส่วนคนที่พูดว่าเขาทำไม่ได้ ก็จะทำไม่ได้จริงๆ....
....ในวันนี้ผมยังมี “ข้อจำกัด” อยู่ครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสถานที่ ที่เห็นดังภาพ กำลังซื้อ และที่สำคัญทีสุดนั่นก็คือความรู้และประสบการณ์ 3 เดือนที่ผ่านมาผมพยายามอย่างเต็มที่ในการหาทั้งความรู้และประสบการณ์ที่พี่ๆ ได้แบ่งปันให้เสมอมา และคิดว่าในไม่ช้าภาพฝันที่วาดไว้....จะเห็นเด่นชัดขึ้นและเป็นจริงได้ในที่สุด....ผมจะต้องเอาชนะข้อจำกัดเหล่านั้นให้จงได้...

.... “เพียงพอแล้วครับ...สำหรับการเดินทางในครั้งนี้” ....
....ถือได้ว่าเป็นการบรรยาย เรียงความ พร่ำพรรณนา เรื่องราวที่ยาวที่สุดเท่าที่เคยทำ....ยังไงก็ขอขอบคุณ....ทุกความสนใจที่เปิดกระทู้นี้....ขอบคุณสำหรับการติชมต่างๆ ....ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจครับ.....
....
....สุดท้ายอยากบอกว่า “ดีใจจริงๆ ครับ”...ที่ได้เข้ามาสู่โลกของนักเลี้ยงกระบองเพชร.... “ดีใจจริงๆ ครับ ....ที่ได้มารู้จักกับทุกคน... “ดีใจจริงๆ ครับ”....ที่ได้มีโอกาสร่วมกิจกรรมดีๆ แบบนี้....
....
.... “ดีใจจริงๆ ครับ”.... 

 
Make a Free Website with Yola.